Heb je vragen? Mail me op contact@hethogewoord.nl of bel 0570 594 692

Je verhaal in het klein

0

‘Maar ik héb helemaal geen verhaal,’ dacht ik. We deden een oefening ‘biografisch werken’ tijdens de coachopleiding die ik volgde. Daar hadden we een half uur voor. Straks moest ik mijn groepsgenoten het verhaal van mijn leven vertellen…

Maar welk verhaal was dat? Ik had geen idee.

Ik ging aan de slag met de stiften en de post-its die we gekregen hadden. Tekende een levenslijn, schreef op de plakpapiertjes wanneer ik verhuisd was, afgestudeerd, wanneer ik begonnen was aan mijn eerste baan en kinderen kreeg. De datum van mijn promotie. En nog wat van die live-events.

Toen keek ik naar het volgeplakte vel papier. Wat was het grote verband? Hoe hing alles samen? Dat was de opdracht: de rode lijn te ontdekken, het verhaal. Maar hoe ik ook keek, ik zag het niet.

Ik zag een heleboel verhalen. Maar wat was nou de rode lijn, de samenhang tussen al die losse gebeurtenissen? Het was alsof ik iets wezenlijks miste waardoor het maar geen geheel wilde worden waarin ik mijzelf kon vinden.

En toen was het halve uur om.

Een paar van mijn groepsgenoten hadden hun verhaal inmiddels wél helder. En terwijl zij het vertelden, hing ik aan hun lippen. En nog meer: ik ging zien wat hen bijzonder maakte. Wie zij waren. Zij werden zichtbaar door hun verhaal.

Wat miste ik het mijne. Het maakte me een beetje treurig. Want het was alsof ik niets te vertellen had. Niets wat de moeite waard was. Alsof ik er een van dertien in een dozijn was.

Het is nu vijf jaar later en inmiddels weet ik gelukkig beter :-)

Ik merk steeds weer dat iedereen een verhaal heeft. Waarin de samenhang duidelijk wordt tussen wie je bent, wat je doet of hebt gedaan en wat je hebt meegemaakt. Maar het is vaak niet gemakkelijk om het te ontdekken.

Omdat je er zo met je neus bovenop zit is het moeilijk het hele ‘plaatje’ te zien. Je ziet wel de puzzelstukjes, maar niet de afbeelding die zij samen vormen.

Daarvoor heb je iets meer afstand nodig. En tegelijkertijd is het nodig dat je heel goed kijkt naar jezelf. Hoe doe je dat?

Ik kwam erachter dat de werkmethode met de postgids en de grote gebeurtenissen voor mij niet de meest handzame was. Ik had een ander vertrekpunt nodig. En ik heb inmiddels verschillende manieren gevonden die voor mij (en voor anderen) werken.

Een van die manieren is een schrijfoefening die ik regelmatig doe. Die krijg je van mij. Zodat ook jij een vertrekpunt hebt van waaruit je zicht kunt krijgen op jouw verhaal.

Tip: lees eerst rustig de vragen door en neem dan ongeveer tien minuten de tijd om te schrijven. Denk niet teveel na. Al schrijvende krijg je vanzelf toegang tot jouw antwoorden.

Kies een moment uit de afgelopen week dat je raakte. Haal dit moment helder voor ogen.

Schrijf over dit moment aan de hand van de volgende vragen:

Waar was je? Wat deed je? Wie waren er bij jou?
Wat gebeurde er precies?
Waardoor werd jij geraakt?
Waar staat deze gebeurtenis voor jou voor?

Neem even de tijd om door te lezen wat je hebt geschreven. En vraag je vervolgens af:

Wat voor persoon ben ik, als ik dit zo lees?
Wat breng ik teweeg, afgaande op dit verhaal?
Wat vind ik belangrijk?
Waar ben ik naar op zoek?
Herken ik dit van mezelf?

Schrijf ook het antwoord op deze vragen op.

Als je dit regelmatig doet, zul je zien dat er een rode lijn zichtbaar wordt. En dat je steeds beter weet wat jou drijft en wat jou onderscheidt. Hoe preciezer je beschrijft wat je op de beschreven momenten doet en hoe, hoe duidelijker wordt wie je bent.

Zo ontdek je gaandeweg je verhaal. Want in de kleine momenten die we meemaken, ligt ons hele verhaal besloten.

We hoeven dus helemaal niet ver te kijken om ons verhaal te ontdekken. We hoeven alleen maar nauwkeurig te onderzoeken wat we meemaken.

 

 

Pin it!